بازدید کنندگان موزه ملی هوا و فضا اسمیتسونیان واقع در واشنگتن قادر خواهند بود تا وسایلی که نیل آرمسترانگ در طول سفر آپولو 11 به همراه داشت را از نزدیک تماشا کنند. ابزارهایی که وی برای سفر به ماه لازم داشت قطعاتی جذاب برای علاقه مندان به علم نجوم است.

با این حال، قطعات کوچکی که درون کیف معروف آرمسترانگ قرار داشته، ابزارهایی پیش پا افتاده در برابر تکنولوژی های غول آسای ناسا به حساب می آیند. تا به حال تصاویری که از کهکشان ها و منظومه های دیگر دیده اید فکر کرده اید؟ آیا واقعا کسی در آن نقطه قرار داشته که چنین تصاویری را به ثبت برساند؟ خیر.

اما تکنولوژی های عجیب و غریب ناسا، تصویربرداری از دورترین نقاط هستی (تا جایی که توان مشاهده اش بوده) را هم برای ما ممکن کرده اند. به هر حال، برای ثبت وقایع اطراف، سازمان ناسا نیازمند تکنولوژی های پیشرفته ای است که تعدادی از آن ها را با یکدیگر می بینیم.

untitled-1-1

گشت و گذار در فضا، حوالی دهه های 50 و اوایل دهه 60 میلادی با شکست های مکرری روبرو شد. ماموریت رنجر روی ماه، سال 1959 آغاز شد اما پس از شکست های فراوان در دوره های متعدد، بالاخره رنجر 7 توانست اولین تصویر را از کره ماه در سال 1964 ثبت کند. با 6 دوربینی که روی آن قرار گرفته بود، ماه پیمای رنجر 7 توانست حدودا 4300 عکس با کیفیت از ماه ثبت کند و پیش از برخورد به سطح کره ماه به زمین مخابره نماید. اطلاعات به دست آمده از رنجر 7 به ناسا در ماموریت تاریخی آپولو 11 کمک بسیاری نمود.

apollo11cam-1

آرمسترانگ قطعات بسیاری در این سفر به همراه داشت اما شاید تنها چیزی که برای ما اهمیت بسیاری دارد، دوربین وی باشد. این دوربین کوچک تمام ماجرای سفر آپولو 11 را از دید آرمسترانگ به نمایش کشید. اما حالا دوربین 16 میلی متری معروف را می توان در موزه اسمیتسونیان بازدید کرد.

landsat-669843main-etmplus-engineer-lg-1

دیدن هر تصویری که از فضا گرفته می شود بسیار دیدنی و خارق العاده است اما دانشمندان با استفاده از تصاویری که از زمین ثبت شده، حالا اطلاعات بیشتری در مورد کره دوست داشتنی مان دارند. در سال 1972، ناسا برنامه Landsat را به هدف ثبت تصاویری کاربردی آغاز نمود. قرار بر این بود که تصاویر در زمینه های کشاورزی، نقشه کشی و نظامی کاربرد داشته باشند. Landsat در میان تمام ماموریت های ناسا در زمینه تصویربرداری از زمین بیشترین طول عمر را دارد و در این عکس نیز می توانید قسمتی از Landsat 7 را مشاهده کنید.

686775main-iras-image-cropped-full-1

محققین برای اولین بار در دهه 70 به این نتیجه رسیدند که شاید بشود با اشعه فروسرخ هم به مطالعه آسمان پرداخت. در سال 1983، IRAS یا ماهواره نجومی فروسرخ به فضا پرتاب شد. آمریکا، هلند و بریتانیا در این پروژه سهیم بودند و طی 10 ماه توانستند از این دستگاه نهایت استفاده را ببرند.

345535main-hubble1997-hi-1

و بالاخره هابل. امکان ندارد که در طول عمرتان هیچ تصویری که توسط هابل ثبت شده را ندیده باشید. طی سی سال فعالیت، این تلسکوپ فضایی خدمات زیادی به بشر کرد و جالب است بدانید که هابل اولین تلسکوپ فضایی هم محسوب می شود.

cass-507898main-pia04866-full-full-1

کاسینی در سال 1997 به منظور کاوش در زحل به فضا پرتاب شد. سر راه خود موفق شد تصاویر و نکاتی هم از مشتری و زهره به ثبت رساند. اگرچه Cassini چهارمین فضاپیمایی بود که به زحل می رسید اما اولین تلاش موفق ناسا برای گردش به دور سیاره هم بود. بسیاری از اطلاعات موجود و یافته های اخیر در مورد زحل از طریق تصاویر بی نظیر Cassini به دست آمده است.

chandra-1

ماموریت بزرگ ناسا برای تصویربرداری از طریق اشعه اکس، Chandra Observatory نام دارد که سال 1999 آغاز به کار کرد. در آن سال، فضاپیما تصاویری تولید کرد که یکی از آن ها را الان می بینید. اما حالا، پس از گذر زمانی 16 ساله، فضاپیما قادر است تصویری همانند عکس اول این مطلب به انسان ارائه دهد. حین چرخش به دور زمین، چاندرا اشعه های ساطع شده از ستاره ها و کهکشان های در حال انفجار اطراف سیاه چاله ها را دنبال می کند.

opportunity-mars-rover-lander-pia19112-br-1

مریخ نورد Opportunity ناسا چندین ویژگی منحصر به فرد برای عکاسی از سطح مریخ دارد. این ماشین کوچک می تواند اطلاعات بسیاری در مورد جو و خاک سیاره سرخ در اختیار ما قرار دهد اما این روزها، Opportunity با مشکل یادآوری اطلاعات دست و پنجه نرم می کند. البته نباید فراموش کنیم که ناسا این ربات را صرفا برای 3 ماه طراحی کرده بود ولی حالا عمر آن از یک دهه هم فراتر رفته است.

spitzerpia18908-main-1

پس از دهه ها تحقیق، دانشمندان به این نتیجه رسیدند که فروسرخ می تواند در ارائه تصاویر باکیفیت از فضا به ما کمک کند. آنچه در تصویر می بینید، نتیجه تلسکوپ فضایی اسپیتزر است.

newhorizonsplutosurface-1

طی یکی دو ماه اخیر، صحبت های بسیاری در مورد New Horizons شنیده اید. هدف این فضاپیما، گرفتن تصاویری شفاف و کارآمد از سیاره پلوتو است تا دانشمندان بتوانند اطلاعاتی جدید پیرامون این سیاره دور افتاده از سطح زمین به دست آورند. با کند و کاو در تصاویر، همین حالا هم گفته های بسیاری پیرامون پلوتو توسط دانشمندان مطرح شده.

286263main-07-3348d1-kepler-4x3-1024-768-1

کپلر که در سال 2009 به فضا فرستاده شد، یک هدف کلی دارد: یافتن سیاراتی که ویژگی هایی مشابه ویژگی های زمین را دارند. از آن زمان تاکنون، کپلر بسیار موفق ظاهر شده که چند مورد از موفقیت های آن را طی چند ماه گذشته شنیده اید.

curiosity-pia18390-full-1

این هم سلفی خارق العاده مریخ نورد کنجکاوی. این تصویر از چند جهت متفاوت به ثبت رسیده تا در نهایت توسط نرم افزاری خاص، با متصل کردن تصاویر به هم، سلفی شکلی خاص به خود بگیرد.